\documentclass[11pt]{book}
\usepackage[english]{babel}
\usepackage{ragged2e}
\usepackage{colortbl}
\usepackage{fancyhdr}
\usepackage{xcolor}
\usepackage[normalem]{ulem}
\usepackage{marginfix}
\usepackage[a4paper, twoside, top=25mm, bottom=35mm, outer=40mm, inner=20mm, heightrounded, marginparwidth=25mm, marginparsep=5mm]{geometry}
\usepackage{graphicx}
\usepackage[export]{adjustbox}
\usepackage{hyperref}
\usepackage{ifxetex}
\usepackage{longtable}
\usepackage{tabu}
\usepackage[maxfloats=64]{morefloats}
\usepackage{listings}
\lstset{
basicstyle=\small\ttfamily,columns=flexible,breaklines=true}
\pagestyle{fancy}
\fancyhf{}
\def\theendnote{\@alph\c@endnote}
\def\Gin@extensions{.pdf,.png,.jpg,.mps,.tif}
\hyperbaseurl{}
\graphicspath{{/-data/data/}}
%\def\tableofcontents{\section*{\contentsname}\@starttoc{toc}}
\thispagestyle{empty}

\catcode`|=4
% set left and right margin
\newenvironment{changemargin}[2]{%
\begin{list}{}{%
\setlength{\topsep}{0pt}%
\setlength{\leftmargin}{#1}%
\setlength{\rightmargin}{#2}%
\setlength{\listparindent}{\parindent}%
\setlength{\itemindent}{\parindent}%
\setlength{\parsep}{\parskip}%
}%
\item[]}{\end{list}}
\def\signed #1{{\leavevmode\unskip\nobreak\hfil\penalty50\hskip2em
\hbox{}\nobreak\hfil#1%
\parfillskip=0pt \finalhyphendemerits=0 \endgraf}}
\newsavebox\mybox
\newenvironment{aquote}[1]
{\savebox\mybox{#1}\begin{quote}}
{\signed{\usebox\mybox}\end{quote}}
% Styles
\newcommand{\TeiAddII}[1]{\underline{\textcolor{green}{#1}}}
\newcommand{\TeiTitleXI}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiRowI}[1]{\textbf{#1}}
\newcommand{\TeiUnclear}[1]{\textcolor{grey}{#1}}
\newcommand{\TeiTitleXV}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiTitleXIII}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiHiV}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiHiII}[1]{\textsc{#1}}
\newcommand{\TeiHeadIII}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiHeadIV}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiHiVII}[1]{\underline{#1}}
\newcommand{\TeiPII}[1]{{\RaggedLeft #1\par}}
\newcommand{\TeiPbI}[1]{{\fontsize{16px}{1.2em}\selectfont {\RaggedLeft #1\par}}}
\newcommand{\TeiPbII}[1]{{\fontsize{16px}{1.2em}\selectfont {\RaggedLeft #1\par}}}
\newcommand{\TeiHiI}[1]{\textbf{#1}}
\newcommand{\TeiHeadII}[1]{\textit{#1}}
\newcommand{\TeiDatelineII}[1]{{\RaggedLeft #1\par}}
\newcommand{\TeiPIII}[1]{{\Centering #1\par}}
\newcommand{\TeiDatelineI}[1]{{\Centering #1\par}}
\newcommand{\TeiNoteII}[1]{\begin{changemargin}{0.2em}{0mm}#1\end{changemargin}
}
\newcommand{\TeiHeadV}[1]{\textbf{#1}}
\newcommand{\TeiPbIII}[1]{{\fontsize{16px}{1.2em}\selectfont {\RaggedLeft #1\par}}}
\newcommand{\TeiDelII}[1]{\sout{#1}}
\newcommand{\TeiTitleIX}[1]{\textit{#1}}

\begin{document}
%\tableofcontents
\mainmatter
\fancyhead[EL,OR]{\thepage}
\fancyhead[ER]{\leftmark}
\fancyhead[OL]{\leftmark}
\title{\TeiTitleIX{Pietro Antonio Michelotti an Nicolaus I Bernoulli. Venedig, 08. August 1715}\TeiTitleXI{Basler Edition der Bernoulli-Briefwechsel}}
\author{}
\date{manualPlaceholderContent}
\maketitle









\includegraphics[max size={\textwidth}{\textheight}]{https://www.e-manuscripta.ch/i3f/v20/1063922/manifest}
\marginpar{p.1}
\footnote[1]{1715 Aug. 8, 130}
Viro Clarissimo et Doctissimo
Nicolao Bernoulli\footnote{Pietro Antonio Michelotti (1673–21.1.1740)}
S. P. D.
Petrus Antonius Michelotti.\footnote{Pietro Antonio Michelotti (1673–21.1.1740)}

Tametsi nondum in publicum prodiit nostri Diarii To-mus\footnote{ Giornale de' letterati d'Italia. 1714} vigesimus primus (quod tamen propediem continget) nihi-lominus mea erga Te benevolentia Vir Amicissime efficit
ut sine mora ad Vos transmittam eiusdem Diarii folia
illa\footnote{ Giornale de' letterati d'Italia. 1714}, in quibus omnia quæae adversus vestras Annotationes res-pondet D. Comes Jacobus Riccatus\footnote{Lodovico Riva (1698–1746)}; et quidem eum in finem
ut possitis, si tamen lubebit, meditari, conscribere atque
ad me mittere ea quæae dicenda habebitis super iis om-nibus quæae idem Riccatus\footnote{Lodovico Riva (1698–1746)} attulit contra vestras Annota-tiones\footnote{Bernoulli, Nicolaus I. Annotazioni sopra la Schediasma del Sig. Conte Jacopo Riccato pubblicato nel Tomo decimonono del Giornale de' Letterati d'Italia, Articolo VII. Coll'annessa Soluzione propria del Problema inverso dell[…]. 1715} in Diario quamprimum lucem visuro. Riccatus\footnote{Lodovico Riva (1698–1746)} pro-fectòo multa iactat. Peterem ab ipso unde acceperit calcu-li differentialis, et integralis principia, aut unde didicerit
regulas atque usus eorundem calculorum? Profecto eahæaec
omnia accepit a Vobis: etenim analysis infinite
parvorum D. Marchionis Hospitalii\footnote{Guillaume François Antoine de L'Hôpital (1661–2.2.1704)} inventum est
Celeberrimi Patrui Tui Johannis\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)}, qui (ut etiam defunctus
et immortalis eiusdem Frater Jacobus\footnote{Jacob I Bernoulli (1655–1705)}) calculi differentialis
atque integralis specimina plurima dedit in Actis Lip-siensibus et alibi, ex quibus Galli, Itali et Riccatus\footnote{Lodovico Riva (1698–1746)} ipse
velit, nolit prima saltem elementa accepit. Regulas,
elementa, ac usus calculi utriusque a Doctissimo Patruo\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)}
promoti ego quoque didici ex Analysi infinite parvo-
\marginpar{p.2}
rum\footnote[2]{[L’Hôpital, Guillaume François Antoine de], Analyse des infiniment petits, pour l’intelligence des lignes courbes, Paris (Imprimerie Royale) 1696. (Digitalisat bei Gallica)} atque ex Actis Lipsiensibus nec non ab Amicissimo
et Celeberrimo D. Hermanno\footnote{Jacob Hermann (1678–1733)} vestro. Ceterum Riccatus\footnote{Lodovico Riva (1698–1746)} proble-ma a te propositum non soluit. Idem tamen fuit
solutum a Doctissimo Hermanno\footnote{Jacob Hermann (1678–1733)} vestro qui ad me scripsit se
invenisse curvam quæaesitam primam Parabolam cubicam
existere, eam scilicet cuius abscissæae sunt ut cubi ordinata-rum.\footnote[3]{Figur.} Subdit postea laudatus Hermannus\footnote{Jacob Hermann (1678–1733)} difficillimum
esse huiusmodi problema. Puncto \begin{math}c\end{math} existente
centro virium centripetarum (quas exprimunt applica-tæae \begin{math}AB\end{math}, \begin{math}ab\end{math} etc. Curvæae \begin{math}cbB\end{math}) temporibusque, quibus
mobile casum àa quiete incipiendo in punctis \begin{math}A\end{math}, \begin{math}a\end{math} etc.
distantias \begin{math}Ac\end{math}, \begin{math}ac\end{math} percurrit, expressis per ordinatas respec-tivas \begin{math}DA\end{math}, \begin{math}da\end{math} etc. cuiuscunque curvæae datæae \begin{math}cdD\end{math}, quæaeritur na-tura aut æaequatio curvæae virium centralium \begin{math}cbB\end{math}. Fatetur
se huiusmodi problema nondum soluisse, sibique primòo
fuisse propositum a Doctissimo Patruo\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} Tuo. Plurimos esse
casus particulares huius problematis existetexistimat, quos putat redu-ci posse ad potestates ordinatarum \begin{math}AB\end{math}; ex. gr. si curva
\begin{math}cdD\end{math} habere deberet talem relationem ad curvam \begin{math}cbB\end{math}
ut quæaelibet ordinata \begin{math}DA\end{math} illius sit ut dignitas \begin{math}n\end{math} ordinatæae
\begin{math}AB\end{math} idest sit \begin{math}DA\end{math} ut \begin{math}^AB{n}\end{math}. quæaeritur curva virium centra-lium \begin{math}cbB\end{math} et curva temporum \begin{math}cdD\end{math}. Hæae dueduæae curvæae
erunt etiam Parabolæae aut Hyperbolæae, siquidem abscissa
communis \begin{math}cA\end{math} erit ut \begin{math}AB^{2n+1}\end{math} vel ut \begin{math}AD^{n+1}\end{math} \begin{math}AD^{\frac{n+1}{n}}\end{math}. Hisce posi-
\marginpar{p.3}
tis patet problema a Te propositum Geometris Italis esse huius soluzio-nissolutio-nis indefinitæae casum sive potius corollarium; nam si fiat \begin{math}n=1\end{math}, \begin{math}CA\end{math}  erit
ut \begin{math}AB^{2+1}\end{math}. . Hæaec D. Hermannus\footnote{Jacob Hermann (1678–1733)}, cui displicet ortam esse litem inter
Te et D. Comitem Riccatum\footnote{Lodovico Riva (1698–1746)}.

Responsionem tuam statim ac ad me mittes italicam in linguam
vertam, ac imprimi curabo ita ut possit inseri in Diarii nos-tri Tomo vigesimo secundo, qui Di Typis comittetur post tres men-ses; etenim quolibet trimestri tantum autDiarii authores unum
Tomum Typis comittunt. Ea occasione curabo ut corigganturcorrigantur
eroreserrores Typoghraphici tuarum Annotationum, quos mihi significasti
in tua epistola\footnote{Nicolaus I Bernoulli an Pietro Antonio Michelotti. Basel, 10. Juli 1715} 10 Julii data.

Quod pertinet ad Cathedram mathematicam longa patientia opus est
pro tua promotione; postquam enim Illustriss.us Patruus\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} recu-savit salarium ab ipsis etsi extraordinarium propositum, viden-tur Ill. et Excell. Moderatores\footnote{Girolamo Venier (1650–1735)Marino Zorzi (fl. 1703–1715)Carlo Ruzzini (1653–1735)}  recusare tuam doctissimam personam.
Brevi mutabitur Magistratus\footnote[4]{Gemeint sind die Moderatores resp. Riformatori.}, quo tempore iterum atque iterum
tentabo, et aliquem novum Mecenatem habebo in eodem Ma-gistratu qui fortasse Te promovebit uti spero. Cathedrarum om-nium promotiones tarditate maxima hîic fieri assolent.

Audivi ex tuis litteris\footnote{Nicolaus I Bernoulli an Pietro Antonio Michelotti. Basel, 10. Juli 1715} Clariss:umClariss.um Scheuchzerum\footnote{Johann Scheuchzer (20.3.1684–8.3.1738)} in Patriam\footnote{Zürich} reducem
dixisse, quod non acceperit Patrui\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} litteras\footnote{Johann Bernoulli an Johann Scheuchzer. Basel, 27. März
1715}, quas ego Romam\footnote{Rom} misi.
Nescio quo fato perierint.

Gratias ago Celeberrimo Patruo\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} Tuo quod mihi legenda significave-rit ea quæae a D. Winslow\footnote{Jacques-Bénigne Winslow (1669–1760)} de secretione animaliprotulit scripta\footnote{Winslow, Jacques-Bénigne. De la manière dont se font les secretions dans les glandes. 1711}
fuere in Com̄mmentariis Academicis An. 1711. Legi statim, verum nihil
singulare inveni; licet enim supponat cum plurimis aliis qui
ante eum eandem opinionem habuerunt, omnes glandulas
in p:ap.aprima foetus formatione f liquoribus peculiaribus fuisse imbutas
(quæae suppositio gratis mihi assumpta videtur) modum tamen mechanicum
non assignat quo fiat liquidorum secretio in sua hypothesi. Rogabam
\marginpar{p.4}
iterumque si licet rogoliceret rogarem D. Patruum ut mechanicèe delinearet
modum quo secretio ex. gr. fiat bilis in glandulis hepaticis, in
suppositione quod hepaticæae glandulæae sint imbutæae liquore
bilioso in prima foetus formaztione. namNam similitudo chartæae oleo
imbutæae aquæae particulis transitum denegantis ad Mmechanicæae leges
explicanda adhuc remanet, quemadmodum nondum ratio red-dita est cur per poros auri mercurius non aqua transeat. Qui
Newtoni\footnote{Alvise Pisani (1664–1741)} attractionibus delectantur rem facilimmefacillime explica-rent aientes in auri poris esse certas vires attrahentes sive
allicientes mercurii particulas et non aquæae particulas; et liquo-rem biliosum in prima foetus formatione glandulis hepaticis
innatum viribus attractricibus talibus esse imbutum quæae
liquidum biliosum sanguini pertranseunti admixtum ad
subeundos ductus hepatici ramulos determinent. Sed hoc est ad
vires ignotas Antiquorum more recurererecurrere; adeoque nihil dicere.
Attente perlegi horis a praxi vacuis dissertationem\footnote{Bernoulli, Nicolaus I. Dissertatio Inauguralis Mathematico-Juridica de Usu Artis Conjectandi in Jure, Quam Divina Juvante Gratia Auctoritate & Jussu Magnifici & Amplissimi JCtorum Ordinis in Academia Patria pro Gradu Doctor[…]. 1709} inaugura-lem Doctiss.i Patrui Tui de Motu Musculorum, et exami-nando calculum (quo determinare conatur curvaturam
fibræae, vel fili perfecte flexilis \begin{math}ABC\end{math} in extremitatibus \begin{math}A\end{math},
et \begin{math}C\end{math} affixami, quod in õomnibus suis punctis \begin{math}B\end{math} trahitur vel pelli-tur perpendiculariter ad suam curvaturam potentia æaequali et indefi-nite parva denotata per lineolam \begin{math}BH\end{math}) inveni nonnulla, quæae 
\footnote[5]{Figur. Bei der Figur handelt es sich um eine Nachzeichnung von Fig. 1 in Joh. I B. Dissertatio inauguralis physico-anatomica de motu musculorum / quam ... pro summis in arte medica honoribus \& privilegiis doctoralibus rite capessendis publice examinandam offert ad d. 16. Martii M DC. XCIV. ... Iohannes Bernoulli, Basil., Basileae : Typis Iohann. Conradi à Mechel, 1694 (https://doi.org/10.3931/e-rara-18922). Joh. I B. bezieht sich in seiner mechanischen Analyse der Muskelbewegung auf Varignons Projet d’une nouvelle méchanique, Paris 1687, Proposition fondamentale des poids suspendus avec des cordes, p. 11 ff (Vrgl. Projet d’une nouvelle méchanique https://www.e-rara.ch/zut/content/titleinfo/6252848). Die Auseinandersetzung Michelottis mit Joh. I B.s. Dissertatio fliesst in Michelottis Edition der Dissertatio, die 1721 in Venedig zusammen mit weiteren Texten publiziert wurde, ein (https://archive.org/details/b30416966/page/n5/mode/2up).}mihi cum nota aut potius non satis clara
sint respectu meæae mentis (quæae infinite parva
est respectu mentis incomparabilis Patrui\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)}
Tui) rogo ut mihi eadem clarêe expli-care digneris. Ponit igitur curvam \begin{math}AB\end{math}
\begin{math}=s\end{math} ideoque eius diff.differentia \begin{math}Bb = ds\end{math}: dein-de dicitPotentia \begin{math}BH\end{math} (potentia pellens
et multiplex ipsius \begin{math}Bb\end{math}) erit \begin{math}=nds\end{math}.
\marginpar{p.5}

Cur \begin{math}BH\end{math} potentia pellens dicitur multiplex ipsius arcus \begin{math}Bb\end{math}? quare
ipsa \begin{math}BH\end{math} ponitur \begin{math}=nds\end{math}; quid significat littera \begin{math}n\end{math}? in hoc casu?

Postea subdit. Quoniam autem potentia sustinens in \begin{math}A\end{math} semper eadem
et constans manet, ubicunque etiam filum præaeter in \begin{math}C\end{math} figatur,
ceu cuilibet attendenti patebit, ponatur illa \begin{math}= a\end{math}: sed ex mecha-nicis constat, eam tantam esse quanto foret, si loco fili curvi \begin{math}AB\end{math}
substituerentur duo alia recta tangentia et alligata in punc-tis \begin{math}A\end{math}, et \begin{math}B\end{math}, quæae traherentur in puncto concursus \begin{math}I\end{math} a duabus
potentiis \begin{math}L\end{math}, \begin{math}K\end{math} una horizontali \begin{math}LI\end{math} et altera verticali \begin{math}KI\end{math}, quarum
illa omnibus potentiis horizontalibus \begin{math}BE\end{math}, hæaec autem omnibus
verticalibus \begin{math}BD\end{math} simul sumptis æaequivaleret.

Apud Mechanicæae scriptores demonstrationem quam hic supponit
Celeberrimus Patruus\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} adh mihi videre non contigit; quare te depre-cor ut eam mihi communicare digneris: nimirum rogo ut mi-hi demonstres quod potentia sustinens in \begin{math}A\end{math} tanta sit quanta
foret si loco fili curvi \begin{math}AB\end{math} substituerentur duo alia recta tan-gentia et alligata in punctis \begin{math}A\end{math}, \begin{math}B\end{math}, quæae traherentur in puncto
concursus \begin{math}I\end{math} a duabus potentiis \begin{math}L\end{math}, \begin{math}K\end{math} una horizontali \begin{math}LI\end{math} et
altera verticali \begin{math}KI\end{math}, quarum illa õomnibus potentiis horizontalibus \begin{math}BE\end{math},
hæaec autem õomnibus verticalibus \begin{math}BD\end{math} simul sumptis æaequivaleret.

Inventâa æaequatione ad circulum celeberrimus Patruus\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} subdit
hæaec verba, ubi notandum potentiam sustinentem in \begin{math}B\end{math}
seu quod tantundem est vim firmitatis quæae requiritur ne filum
rumpatur per propos.propositionem D. Varignonii\footnote{Pierre Varignon (1654–22.12.1722)} supradictam reperiri ubique
æaequalem potentiæae sustinenti in \begin{math}A\end{math}.

Per propositionem D. Varignonii\footnote{Pierre Varignon (1654–22.12.1722)} est sinus anguli \begin{math}KIB\end{math}
\marginpar{p.6}
ad sinum anguli \begin{math}MIA\end{math} seu \begin{math}BMI\end{math} ut potentia \begin{math}L\end{math} ad potentiam
sustinentem in \begin{math}B\end{math}, idest \begin{math}MI.IB::(bC.bB)ny\end{math}\begin{math}MI:IB=(bC:bB)ny\end{math} ad vim fir-mitatis \begin{math}B\end{math}, seu \begin{math}dx.ds::ny.\frac{nyds}{dx}\end{math}\begin{math}dx:ds=ny: \frac{nyds}{dx}\end{math}. Quoniam igi-tur inventa fuit vis sustinens in \begin{math}A=\frac{nydy}{dx}\end{math}, si
vis sustinens in \begin{math}A\end{math} est æaeq̄qualis\footnote[7]{Ein q-Macron wurde zu "qua" aufgelöst.} vi firmitatis in \begin{math}B\end{math} ha-bebimus \begin{math}\frac{nydy}{dx}=\frac{nyds}{dx}\end{math} vel \begin{math}dy=ds\end{math} sive \begin{math}y=s\end{math} quod
est absurdum.

Rogo ut mihi ostendas viam quâa pervenit Illustriss.us
Patruus\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} ad equationem quæae ostendit vim firmitatis
in \begin{math}B\end{math} e[sse]sse æaeq̄qualem vi sustinenti in \begin{math}A\end{math}. Via, quâa invenit
potentiam partialem in \begin{math}A\end{math} esse \begin{math}=\frac{nydy}{dx}\end{math} mihi nota est.

Libenter etiam a Te acciperem applicationem methodi (quâa
usus fuit laudatus Patruus\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} tuus pro invenienda æaequatio-ne ad circulum \begin{math}yy+xx=\frac{2ax}{n}\end{math}) ad indaginem curvarum
velariarum et catenariarum: si etenim aliqua lumina
mihi dederis quoniam calculo differentialium et inte-gralium mediocriter sum versatus, facile perveniam
ad dictarum curvarum indaginem, et mihi viam sternam
ad intelligendum eximiusūum opus Patrui\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} Tui cui titulus [est]est  Essaj d’un novelle Theorie etc.\footnote{Bernoulli, Johann I. Essay d'une nouvelle Theorie de la Manoeuvre des Vaisseaux, avec quelques Lettres sur le même Sujet. 1714}
Parce mihi Vir Clarissime si audeo Tibi tot affereafferre incomodaincommoda.
Desiderium quo teneor penetrandi in sublimiora inven-ta Incomparabilis Patrui\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} Tui in causa est quod ego
tot et tanta Tibi affero tedia. Postquam meam  opellam
de Secretione animali\footnote{Michelotti, Pietro Antonio. De separatione fluidorum in corpore animali dissertatio physico-mechanico-medica. 1721} ad umbilicum perduxero, omnia quæae
a Doctissimis Patruis\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)Jacob I Bernoulli (1655–1705)} tuis in Actis Lipsiensibus
\marginpar{p.7}
fuerunt producta examinare curabo, et a Te adiutus si
in eorundem sublimia inventa penetraverim, magnam
utilitatem exinde et gloriam me hauriturum fore non dubito.

Salutem plurimam dicito Illustriss.o Patruo\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} tuo, nec
non Cariss.o Scheuchzero\footnote{Francesco Soranzo (fl. 1600–1799)}, sciasque me esse paratissimum
ad omnia mandata vestra, et omnem operam meam esse collo-caturum ut tandem promovearis honorifice ad Mathe-matum Cathedram a Patruo\footnote{Johann I Bernoulli (1667–1748)} recusatam. Interim te hor-tor ut linguam italicam tuscanam discas, et rebus nauti-cis præaecipue, ac fluminum, aquarumque currentium
theoriæae operam des: etenim in hac inclita Venetiarum
Civitate\footnote{Venedig} magni fies ab omnibus hisce Nobilibus, et
non mediocrem auri quantitatem Nauticam docendo
privatis lectionibus vacationeum tempore lucrari po-teris: hæaec tibi significo ut si promoveberis (quemadmo-dum spero) sis paratus ad omnia. Regulas Grammaticæae
Tuscanæae poteris discere ex tractatu de Lingua Tus-cana\footnote{Buommattei, Benedetto. Della Lingua Toscana di Benedetto Boummatei. Pubblico Lettore di essa nello Studio Pisano, e Fiorentino, Libri Due. 1643} Benedicti Buommatei\footnote{Benedetto Buommattei (1581–1647)}, qui optimus est et in-tellecto facilis, fuitque ultimo impressus Florentiæae.

Vale. Dabam Venetiis\footnote{Venedig} a. d.ad diem 8 Augusti 1715.

\marginpar{p.8}

\end{document}